Kritiek

JD, Dark Entries, no 53, 1 juin 2009

Sur fond blanc betekent zoveel als ‘tegen een witte achtergrond’. Het witte onbevlekte canvas staat symbool voor de maagdelijkheid van een ruimte. In die ruimte treden Bernier en Poulin-Denis binnen, om met behulp van zelfgemaakte geluiden de ruimte te ontmaagden zodat ze haar akœstiek prijs geeft. Hierdoor worden ze ondersteund door het O Vertigo dansensemble, die met hun bewegingen de mogelijkheden van de ruimte –en haar akœstiek- verder aftasten. Doorheen deze veldopnamen verweven de geluidskunstenaars flarden van monologen, verwoorde gedachten en hun elektronische manipulaties. Het geheel weet je als luisteraar de volledige rit uit te laten zitten aan je hoofdtelefoon. De verbeelding wordt geprikkeld.

Ik zou in deze recensie met gemak kunnen verwijzen naar het subtielere werk van Nurse With Wound, maar dat zou nogal oppervlakkig en zelfs lui zijn. Liever verwijs ik naar de betere momenten van Throbbing Gristles The Endless Not part 2. Om maar te zeggen dat dit album echt wel earcandy is… Een verrassend schijfje…

Een verrassend schijfje…

En poursuivant votre navigation, vous acceptez l’utilisation de cookies qui permettent l’analyse d’audience.